หน้าเว็บ

วันเสาร์ที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2558

Waller war in forest | EP.1 [เหตุการณ์ที่ไม่คาดฝัน]




บทที่ 1 
เหตุการณ์ไม่คาดคิด
      ตื่น!
      ตื่นเร็วลูก! เดี่ยวไปโรงเรียนไม่ทัน...
      เสียงแม่ปลุกตอนเช้าไปโรงเรียน เหมือนทุกๆวัน...
      “ทีหลังหัดตื่นให้มันเช้าๆหน่อยจะได้ไหม แม่เหนื่อยน่ะที่มาปลุกเสียงหญิงวัยกลางคนตะโกนบอกเสียงอยากเคร่งครัด  
      นานะ!!  ตื่นแล้วค๊า เสียงแบบงัวเงียตอนคนกับลังลุกช่วยเหลือตนเองออกจากเตียง ตอบกลับแม่ โดยตนเองพยายามที่จะลากตัวเองออกจากเตียง  
       โครม!!!
       “เสียงอะไร นานะ!!” เสียงหญิงวัยกลางคนตอบเหมือนมีภัยร้าย แบบเข้มงวด
       แหะๆ เสียงหนังสือบนโต๊ะตกน่ะค่ะนานะตอบด้วยเสียงแบบค่อยๆก่อนออกจากห้องนอนของตน นานะไปอาบน้ำแปรงฟันแล้วลงมาห้องอาหารน่ะ เสียงหญิงวัยกลางคนบอกอย่างเข้มงวด
        “ค๊า ค๊า รู้แล้วละค่ะเสียงนานะตอบอย่างเฉยๆ แบบไม่ได้สนใจอะไร  
        เมื่อนานะอาบน้ำเสร็จแล้ว ลงมาห้องอาหารเหมือนอย่างทุกวันแต่วันนี้แม่จัดเตรียมอาหารไว้เพิ่ม...
        อ่าว มาแล้วเหรอนานะเสียงหญิงวัยกลางคนตอบนานะ...
        ค๊า! ทำไมวันนี้แม่เตรียมอาหารไว้เยอะจังนานะถามอย่างสงสัย ด้วยความที่อาหารเยอะเกินไป
        อ่าว!! มาแล้วเหรอเสียงหญิงวัยกลางคนกำลังพูดกับคนที่นานะไม่รู้จัก
       “แม่ค่ะ นั้นใครเหรอนานะใช้เสียงถามอย่างสงสัยเหมือนเคย
       เราคือ ผู้พิทักษ์เจ้าหญิงเสียงชายหนุ่มตอบ เขามีผมสีเขียวอ่อนใส่ชุดสีขาวเหมือนเป็น ชนชั้นสูงพวกที่อยู่ระดับเจ้าชายขึ้นไป
        “มาหาฉันทำไม ฉันไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับคุณนิ เสียงนานะบอกอย่างตกใจ
        ผมคือ อวตารมีชื่อว่า ทรอย ที่จะคอยคุ้มครองคุณหนูผมอยู่กับท่านมาตั้งแต่เด็กแล้วล่ะ.”   
เสียงชายหนุ่มผมเขียวอ่อนตอบ
       ฉันไม่รู้จักนาย แล้วที่นายบอกว่าฉันเคยอยู่กับนายตั้งแต่เด็ก ฉันไม่เคยเห็นนายเลย...
นานะตอบอย่างกระชับ เหมือนอยู่ในศาลปกครองเป็นผู้พิพากษาอย่างงั้นแหละ
       ผมคือ อวตาร ดังนั้นตอนเด็ก คุณหนูถึงไม่เห็นผมเพราะคุณหนูยังไม่มีพลังทำลายผนึกที่นายท่านผนึกผมเอาไว้...” ชายหนุ่มตอบ
       “นายท่าน นี่นายหมายถึง พ่อฉันเหรอ!!!” เสียงหญิงสาวกำลังตื้นเต้นเมื่อได้รู้เรื่องพ่อของตัวเอง เหมือนกับถูกรางวัล
       ครับ เมื่อก่อนผมเคยเป็นคนรับใช้ของท่านพ่อของคุณหนูมาก่อนชายหนุ่มตอบ
ทันใดนั้นคำถามจากหัวของนานะก็มีขึ้นมาเต็มหัว
      ...อวตารคืออะไร
      ...“พ่ออยู่ที่ไหน
      ...“แล้วอวตารรู้จักกับแม่ได้เมื่อไหร่
      ...“รู้จักกับแม่ได้ยังไง
        นานะ! ลูกไม่ควรรู้เรื่องอะไรก่อนไปนอนได้แล้วเสียงแม่ดุ
       แต่ว่า...นานะตอบ
       “ไม่มีแต่! เดี่ยวลูกก็จะรู้เรื่องทั้งหมดเองแม่บอกกับนานะ
        เมื่อนานะไปนอน แม่ได้ร่ายเวทย์มนตร์เพื่อไม่ให้เสียงเล็ดลอดไปได้คำเดียว และชายหนุ่มกับแม่ก็เริ่มสนทนากัน ในห้องอาหาร นานะเขาหูแนบที่ประตูแต่ก็ไม่ได้ยินเพราะแม่กางอาคม
         ทำไมถึงออกมาจากผนึกได้เสียงหญิงวัยกลางคนถาม
         เพราะท่านนานะมีพลังที่ซ่อนเร้นอยู่มากกว่าที่ข้าจะต้านได้ แม้แต่ข้าจะเปลี่ยนสีผมของเธอจากสีเขียวอ่อนๆให้กลายเป็นสีดำแท้ๆแต่กลับถูกต้านพลังเสียงชายหนุ่มบอก
         รู้สึกว่ามันคงจะถึงเวลาแล้วน่ะเสียงหญิงวัยกลางคนตอบ
         จะให้ข้าพาคุณหนูไปที่เมืองวอลเลอร์เลยเหรอ...
         “นี่คือ ทางปลอดภัยที่สุด เพราะเราไม่รู้ว่าจอมมารจะยกทัพมาที่นี่เมื่อไร..
     เมื่ออวตารได้ยินดังนั้นจึงยกตัวของนานะ แล้วกางปีกสีขาวนุ่มนวลพุ่งตรงไปบนท้องฟ้าอย่างรวดเร็ว เมื่อถึงเมืองวอลเลอร์ ทรอยที่เป็นอวตารของนานะก็ดิ่งสู้พื้นอยากรวดเร็วแต่แตะพื้นอย่างนุ่มนวล เมื่อถึงแล้วก็เรียกแม่บ้าน
         ป้าครับ ช่วยเอาคุณหนูไปไว้ในห้องหน่อยน่ะครับเสียงทรอยที่เป็นชายหนุ่มบอก
        “ไม่ได้เจอกันนานเลยน่ะทรอย เดี่ยวป้าจะพาคุณหนูไปนอนน่ะเสียงหญิงชราบอกกับทรอย

        “งั้นผมไปก่อนน่ะครับเสียงชายหนุ่มบอกหญิงชรา ทันใดนั้นเมื่อทรอยบอกเสร็จทรอยก็กลับไปในผนึกของนานะเช่นเดิม

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น